Keuzevreugd

Het valt me op hoe iedereen de afgelopen periode verschillend heeft ervaren. Ieder zijn eigen voorkeuren en uitdagingen leken onder een vergrootglas te liggen. Ieder zijn eigen onzekerheden, zijn eigen gemak. En dat komt nu weer langzaam bij elkaar, of juist liever nog even niet.

De laatste tijd hield ik me vast aan “elk nadeel heeft zijn voordeel”. Met alle ingewikkeldheden in ons leven en de zomervakantie voor de deur, doet wat humor en relativering me extra goed. Paulien Cornelisse tovert regelmatig een glimlach op mijn gezicht. Deze column uit “Taal voor de leuk” deel ik hierbij graag. Ter leering ende vermaeck. En op een zomer met keuzes die bij je passen!

Keuzevreugd

“Ik hoorde de volgende truc voor vermoeide ouders, en was ervan onder de indruk. Stel, je kleuter is ergens aan het spelen. Hij vindt dat leuk. Toch kom je hem ophalen want thuis staan de vissticks alweer bijna op tafel. Als je zegt:’We gaan nu’, dan wordt de kleuter boos. Wat je dus tegen de kleuter moet zeggen is dit: ‘Wil je nu meteen weg…óf… (en hier een enthousiaste toon aanslaan) wil je nog 5 minuten blijven spelen?’ ‘Nog vijf minuten blijven spelen!’ roept de kleuter enthousiast. Hij heeft iets gekregen, namelijk vijf minuten die anders waren opgegaan aan een woede-aanval.

Ouders die ik over deze truc vertel, zeggen soms enthousiast: ‘Dat ga ik ook doen!’, en soms blasé: ‘Zo zit mijn hele opvoeding in elkaar.’

Er schijnen mensen ten onder te gaan aan keuzestress, maar over het algemeen worden kinderen en volwassenen blij van de mogelijkheid tot kiezen. Wij hebben keuzevreugd, en daarbij hebben we niet door dat de keuze vaak al voor ons gemaakt is. Als je iemand vraagt ‘Wil je een boterham met kaas… óf een tosti?’, dan wil diegene de tosti. Niet omdat die tosti zo veel lekkerder is, maar omdat je hem als laatste noemt, na een omineuze stilte.

De mensen die destijds met Geert Wilders in een zaaltje stonden te scanderen, wilden vast echt ‘minder Marokkanen’, daar niet zo van, maar het was geen toeval dat Wilders de keuze zo stelde: ‘Meer… of minder?’ Normaal gesproken bied je namelijk de eerst de minste mogelijkheid aan om daarna uit te pakken: ‘Wil je één of twee bolletjes ijs?’

Stel je een diapositieve Geert voor, iemand die in alles het omgekeerde is van Wilders. Zij heeft een gezellige bos zwart haar, een Gronings accent en een gulle lach, en ze vindt: hoe meer culturen, hoe meer vreugd. Als diapositief-Geert ons wil opzwepen, roept zij: ‘Willen jullie minder Marokkanen… of meer?’ Nou, ‘Meer! Meer! Meer!’ roepen wij haar na. Los van of we dit vinden, antwoorden we braaf wat we aangeboden krijgen.” (1)

Wil je keuzes maken die bij je passen?

Laten we samen kijken hoe ik je daarbij van dienst kan zijn, op afstand en passend bij wat jij wilt, kunt en nodig hebt op dit moment.

Neem jij contact met mij op? info@luckylil.nl

(1) P.125-126 Taal voor de leuk Paulien Cornelisse

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin